اردشیر یکم (هخامنشی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
اردشیر یکم (هخامنشی)
دوران ۴۲۴ - ۴۶۵ پیش از میلاد (۴۱ سال)
تاجگذاری ۴۶۵ پیش از میلاد
زادگاه ایران
مرگ ۴۲۴ پیش از میلاد.
محل درگذشت ایران
آرامگاه کوه رحمت، نقش رستم
پیش از خشایارشای دوم
پس از خشایارشا
دودمان هخامنشیان
پدر خشایارشا
مادر آمستریس
فرزندان خشایارشای دوم
سغدیانوس

داریوش دوم

آرسیتس

پروشات

بَغَه‌پائوس
دین مزدیسنا

اردشیر یا ارتخشتره (به پارسی باستان: ‎ARATAXASHASSAA‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎) ملقب به اردشیر درازدست یا اردشیر یکم پادشاه هخامنشی بود. او سومین پسر خشایارشا بود. پس از به قتل رسیدنِ پدر و برادرش داریوش که جانشینِ قانونی بود، به دستِ اردوان فرماندهٔ گارد نگهدار شاه، بر تختِ شاهی نشست. اردشیر ۴۱ سال فرمانروایی کرد.

اردشیر درازدست

آرامگاه اردشیر درازدست در نقش رستم. برای بهتر دیدن تصویر، بر روی آن کلیک کنید.

یونانیان وی را با لقبِ درازدست می‌خواندند. از این رو در بسیاری از کتب و منابع، اردشیر درازدست نامیده شده‌است. وجه تسمیه این لقب به گونه‌های مختلف آمده‌است:

  1. او دستان درازی داشت به طوری که وقتی می‌ایستاد، دستش به زانویش می‌رسید.
  2. درازدستی کنایه از قدرت زیاد و تسلط بر امور است. به خاطر تسلط او به اوضاع مملکت، درازدست نامیده شد.
  3. ممکن‌است اشاره‌ای بوده باشد، به پیشدستی او، بر اردوان و دو برادر بزرگتر خود که مدعیان سلطنت بودند. [۱]
از زمان اردشیر تاریخ ملی با تاریخ اساطیری ایران در هم می‌آمیزد. در بسیاری از منابع اردشیر یکم و بهمن اسفندیار یکی دانسته شده‌اند.